ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు, అతని తండ్రి రవి ఉండేవారు. ఒకరోజు మధ్యాహ్నం, ఒక వృద్ధుడు దాహంతో అలమటిస్తూ వారి ఇంటి ముందు వచ్చారు. అర్జున్ ఆడుకుంటున్నాడు. 'నాన్న, ఆయనకు నీళ్లు ఇవ్వాలా?' అని అడిగాడు. కానీ అతని తల్లి, 'ఇప్పుడు పని ఎక్కువగా ఉంది, తర్వాత చూద్దాం' అని చెప్పింది. అర్జున్ కూడా ఆ పనిని రేపటికి వాయిదా వేయాలనుకున్నాడు.
కానీ రవి, 'అర్జున్, మంచి పనులను ఎప్పుడూ రేపటికి వాయిదా వేయకూడదు. అది మన చివరి క్షణం వరకు మనతో ఉండే స్నేహితుడి వంటిది' అని చెప్పి, వెంటనే వెళ్లి ఆ వృద్ధుడికి నీరు, ఆహారం అందించారు.
కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత, రవి అనారోగ్యంతో పడకపై పడ్డారు. ఆ సమయంలో గ్రామంలో ఒక పెద్ద సమస్య ఎదురైంది. అప్పుడు, ఒక గొప్ప వైద్యుడు సహాయం చేయడానికి వచ్చారు. ఆశ్చర్యకరంగా, ఆ వైద్యుడు అప్పట్లో రవి సహాయం చేసిన వృద్ధుడి కుమారుడు. తన తండ్రి చెప్పిన కథలు గుర్తుంచుకుని, ఆ వైద్యుడు రవికి తగిన వైద్యం అందించి, వారి కుటుంబాన్ని ఆపద నుండి కాపాడారు.
అర్జున్ ఇప్పుడు పెద్దవాడయ్యాడు. అతను తన కొడుకుతో ఇలా అన్నాడు, 'మనం చేసే మంచి పనులు కేవలం సహాయం మాత్రమే కాదు, అవి మన జీవితాంతం మనల్ని వదిలి వెళ్లకుండా తోడుండే నీడలు.'
