ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆ ರವಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ, ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧರು ಅವರ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬಂದರು. ಅರ್ಜುನ್ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. 'ಅಪ್ಪಾ, ಅವರಿಗೆ ನೀರು ಕೊಡಬೇಕಾ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವನ ತಾಯಿ, 'ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನೋಡೋಣ' ಎಂದರು. ಅರ್ಜುನ್ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ನಾಳೆ ಮಾಡೋಣ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಆದರೆ ರವಿ, 'ಅರ್ಜುನ್, ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಮುಂದೂಡಬಾರದು. ಅದು ನಮ್ಮ ಸಾವಿನ ಕಾಲದವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿರುವ ಗೆಳೆಯನಂತೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ನೀರು ಮತ್ತು ಆಹಾರ ನೀಡಿದರು.
ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ರವಿ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟ ಎದುರಾಯಿತು. ಆಗ, ಅಂದು ರವಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ವೃದ್ಧರ ಮಗ ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ವೈದ್ಯನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ತನ್ನ ತಂದೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ದಯೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನೆನೆದ ಅವನು, ರವಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಹಾಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ರವಿಯ ಜೀವ ಉಳಿಯಿತು.
ಅರ್ಜುನ್ ಈಗ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, 'ನಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳು ಕೇವಲ ಸಹಾಯವಲ್ಲ, ಅವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡದ ನೆರಳುಗಳು.'
