ఒక చిన్న గ్రామంలో మాధవ్ అనే రైతు తన భార్య మీరాతో కలిసి నివసించేవాడు. ఒక సాయంత్రం, మాధవ్ తన తోటలోని తాజా కూరగాయలతో ఎంతో రుచికరమైన భోజనాన్ని వండాడు. ఆ వంటకం వాసన ఇల్లంతా వ్యాపించింది.
వారు భోజనం చేయడానికి సిద్ధమవుతున్న సమయంలో, ఎవరో తలుపు తట్టిన శబ్దం వినిపించింది. మాధవ్ తలుపు తీసి చూడగా, ఒక బాటసారి ఆకలితో అలసిపోయి నిలబడి ఉన్నాడు. మాధవ్ మనసులో ఒక చిన్న సందేహం కలిగింది. 'మన దగ్గర ఉన్నది చాలా తక్కువ, దీన్ని పంచుకుంటే మనకు సరిపోతుందా?' అని అనుకున్నాడు.
మీర అది గమనించి, 'మాధవ్, మనం అమృతాన్నే తింటున్నా కూడా, ఆకలితో ఉన్న అతిథిని వెనక్కి పంపడం తప్పు. పంచుకోవడంలోనే నిజమైన తృప్తి ఉంది' అని చెప్పింది.
మాధవ్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. వెంటనే ఆ అతిథిని ప్రేమతో లోపలికి ఆహ్వానించి, కడుపు నిండా భోజనం పెట్టాడు. ఆ వ్యక్తి తృప్తిగా వెళ్ళిపోయాక, మాధవ్ మరియు మీరలకు కలిగిన ఆనందం ఆ భోజనం కంటే ఎంతో గొప్పది. పంచుకుని తినడంలోనే నిజమైన రుచి ఉంటుందని వారు గ్రహించారు.
