ಹಂಚಿಕೆಯ ಸವಿ

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಧವ ಎಂಬ ರೈತ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಮೀರಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಮಾಧವ ತನ್ನ ತೋಟದ ತಾಜಾ ತರಕಾರಿಗಳಿಂದ ರುಚಿಕರವಾದ ಅಡುಗೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಆ ಅಡುಗೆಯ ಘಮ整个 ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿತು.

ಅವರು ಊಟ ಮಾಡಲು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿಯುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಮಾಧವ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಯಾಣಿಕ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಮಾಧವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಹಿಂಜರಿಕೆ ಉಂಟಾಯಿತು. 'ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಇರುವುದು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ, ಇದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ನಮಗೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆಯೇ?' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಮೀರಾ ಅವನ ಮುಖ ನೋಡಿ, 'ಮಾಧವ, ನಾವು ಅಮೃತವನ್ನೇ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಹಸಿದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವುದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯತ್ವ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ಮಾಧವ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತನು. ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬಾ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದನು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಹೋದಾಗ, ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಮೀರಾ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಂತೋಷವು ಯಾವುದೇ ಭೋಜನಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿತ್ತು. ಹಂಚಿ ಉಣ್ಣುವಲ್ಲಿಯೇ ನಿಜವಾದ ರುಚಿ ಇರುವುದು ಎಂದು ಅವರು ಅಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು.