ఒక అందమైన గ్రామంలో కవంచీ అనే చిన్నారి ఉండేది. ఆమెకు మిఠాయిలంటే చాలా ఇష్టం. ఒకరోజు ఆమె తండ్రి మాధవ్ పండుగ కోసం సిద్ధమవుతున్నారు. ఆయన ఒక ప్లేటులో రుచికరమైన మిఠాయిలను పెట్టి, "కవంచీ, సాయంత్రం పండుగ ముగిసే వరకు వీటిని ముట్టుకోకూడదు. నువ్వు నీ కోరికను అదుపులో ఉంచుకోగలిగితే, నీకు ఒక పెద్ద బహుమతి ఇస్తాను" అని చెప్పారు.
కవంచీ ప్రయత్నించింది కానీ మిఠాయిల వాసన ఆమెను ఊరికే వదలలేదు. "ఒక్క ముక్క తింటే ఏమవుతుంది? ఎవరికీ తెలియదు" అని ఆమె మనసు చెప్పింది. ఆమె తనను తాను నియంత్రించుకోలేక ప్లేటులోని మిఠాయిలన్నీ తినేసింది. తండ్రి వచ్చినప్పుడు ఆయన చాలా బాధపడ్డారు. "కవంచీ, నువ్వు నీ కోరికను అదుపు చేయలేకపోయావు, అందుకే నేను నీ కోసం దాచిన బహుమతిని ఇప్పుడు ఇవ్వలేను" అని చెప్పారు.
కవంచీకు చాలా బాధ వేసింది. కొన్ని రోజుల తర్వాత, ఆమె స్నేహితుడు అర్జున్ ఆడుకునేటప్పుడు ఆమెకు ఇష్టమైన బొమ్మను పగలగొట్టాడు. కవంచీకి చాలా కోపం వచ్చింది. ఆమె అరవాలనుకుంది, కానీ వెంటనే ఆగిపోయింది. "కోపపడితే మళ్ళీ పాత కవంచీలా మారిపోతాను" అని అనుకుంది. ఆమె శాంతంగా ఉంది. ఆమెలోని ఈ మార్పును చూసి తల్లిదండ్రులు చాలా సంతోషించి, ఆమెకు ఒక అందమైన పుస్తకాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చారు. తనను తాను నియంత్రించుకోవడం ఎంత గొప్పదో కవంచీ తెలుసుకుంది.
