ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಂಚಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಗಳೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಒಂದು ದಿನ ಅವಳ ತಂದೆ ಮಾಧವನ್ ಹಬ್ಬದ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಒಂದು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, "ಕವಂಚಿ, ಸಂಜೆಯ ಹಬ್ಬ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಇವುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಬೇಡ. ನೀನು ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿದರೆ ನಿನಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಉಡುಗೊರೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದರು.
ಆದರೆ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಯ ವಾಸನೆ ಕವಂಚಿಯನ್ನು ಸೆಳೆಯಿತು. "ಒಮ್ಮೆ ತಿಂದರೆ ಏನಾಗಬಹುದು?" ಎಂದು ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳಿತು. ಅವಳು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ವಿಫಲಳಾದಳು ಮತ್ತು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿದಳು. ತಂದೆ ಬಂದಾಗ ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಅವಮಾನವಾಯಿತು. "ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಕಾರಣ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ಈಗ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ತಂದೆ ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳಿದರು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅವಳ ಗೆಳೆಯ ಅರ್ಜುನ್ ಆಟದ ಮಧ್ಯೆ ಅವಳ ನೆಚ್ಚಿನ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ಒಡೆದು ಹಾಕಿದನು. ಕವಂಚಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. ಅವಳು ಕಿರುಚಲು ಹೋದಳು, ಆದರೆ ತಕ್ಷಣ ನಿಂತಳು. "ಕೋಪ ಪಟ್ಟರೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಅವಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಶಾಂತವಾಗಿ ಉಳಿದಳು. ಅವಳ ಈ ಸಂಯಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವಳ ಪೋಷಕರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದರು. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಕವಂಚಿ ಕಲಿತಳು.
