తిరువిహి అనే అందమైన గ్రామంలో కరికాలన్ అనే గొప్ప శిల్పి ఉండేవాడు. అతను చెక్కే విగ్రహాలు ప్రాణం ఉన్నట్లుగా ఉండేవి. కరికాలన్ చాలా మంచివాడు, ఎప్పుడూ పేదలకు సహాయం చేసేవాడు. ఒకరోజు గ్రామ ఉత్సవం కోసం ఒక పెద్ద విగ్రహాన్ని చెక్కుతున్న సమయంలో, అతని స్నేహితుడు సోము అక్కడికి వచ్చాడు. సోము తన పనుల్లో ఇబ్బందులు పడుతున్నాడు. ఆ సమయంలో కరికాలన్ ఏమీ ఆలోచించకుండా, 'సోము, నువ్వు ఎందుకు ఈ పనులు చేస్తున్నావు? నీ వల్ల ఏదీ సరిగ్గా అవ్వదు!' అని ఎగతాళిగా అన్నాడు.
ఆ ఒక్క మాట సోము మనసును తీవ్రంగా గాయపరిచింది. సోము కళ్ళలో నీళ్లు తిరిగాయి. అప్పటి నుండి సోము కరికాలన్తో మాట్లాడటం మానేశాడు. కరికాలన్ చేసిన ఎన్ని మంచి పనులు చేసినా, ఆ ఒక్క చెడు మాట వల్ల ప్రజలు అతని గురించి 'అతను మంచి శిల్పియే కానీ, మాటలు చాలా కఠినంగా ఉంటాయి' అని అనడం మొదలుపెట్టారు. కరికాలన్కు తన తప్పు తెలిసింది. అతను సోము దగ్గరకు వెళ్లి క్షమాపణ కోరాడు. మాటను అదుపులో ఉంచుకోవడం ఎంత ముఖ్యమో అతను గ్రహించాడు.
