തിരുവിഴി എന്ന മനോഹരമായ ഗ്രാമത്തിൽ കരിക്കാലൻ എന്ന ഒരു മികച്ച ശില്പി താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ നിർമ്മിക്കുന്ന പ്രതിമകൾക്ക് ജീവൻ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുംവിധം മനോഹരമായിരുന്നു. കരിക്കാലൻ വളരെ ദയയുള്ളവനായിരുന്നു, പാവപ്പെട്ടവരെ സഹായിക്കുന്നതിൽ അവൻ എപ്പോഴും മുൻപന്തിയിലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവത്തിനായി ഒരു വലിയ പ്രതിമ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ സുഹൃത്ത് സോമു അവിടെയെത്തി. സോമുവിന് തന്റെ ജോലിയുമായി ചെറിയ ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് കരിക്കാലൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു, 'നീ എന്തിനാണിതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് സോമു? നിനക്ക് ഒന്നും ശരിയായി ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലല്ലോ!'
ആ ഒരു വാക്ക് സോമുവിന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. അവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെനിന്നും പോയി. അന്നുമുതൽ സോമു കരിക്കാലനോട് സംസാരിക്കുന്നത് നിർത്തി. കരിക്കാലൻ ചെയ്ത മറ്റെല്ലാ നല്ല കാര്യങ്ങളും ആ ഒരു മോശം വാക്ക് കാരണം ആളുകൾ മറന്നുപോയി. 'അവൻ നല്ല കലാകാരനാണ്, പക്ഷേ അവന്റെ സംസാരം മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു' എന്ന് നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. തന്റെ തെറ്റ് കരിക്കാലൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ സോമുവിനോട് മാപ്പിരന്നു. വാക്കുകൾ നിയന്ത്രിക്കുക എന്നത് എത്ര പ്രധാനമാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
