ఒక చిన్న గ్రామంలో అర్జున్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను చదువులో చాలా చురుకైనవాడు. అన్ని విషయాల గురించి అతనికి బాగా తెలుసు. కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది; ఎప్పుడూ తన తెలివితేటలను ఇతరుల ముందు ప్రదర్శిస్తూ, అందరినీ తక్కువ చేసి మాట్లాడేవాడు.
ఒకరోజు గ్రామంలోని పిల్లలందరూ కలిసి ఆడుకుంటున్నారు. అర్జున్ అక్కడికి వెళ్లి, 'మీరు ఆడుకునే విధానం తప్పు, నేను చెప్పినట్టే ఆడాలి' అని అందరినీ విమర్శించాడు. పిల్లలందరికీ కోపం వచ్చి, అర్జున్ను వదిలేసి వెళ్ళిపోయారు. ఒంటరిగా మిగిలిపోయిన అర్జున్ తన అమ్మమ్మ దగ్గరకు వెళ్లి ఏడుస్తూ, 'అమ్మమ్మా, నాకు అన్నీ తెలుసు కదా, మరి ఎందుకు నాతో ఎవరూ ఆడటం లేదు?' అని అడిగాడు.
అమ్మమ్మ నవ్వుతూ ఇలా అంది, 'అర్జున్, పుస్తకాల్లో ఉన్నది నేర్చుకోవడం మంచిదే. కానీ లోకంతో ఎలా మెలగాలి, ఇతరుల మనసులను ఎలా గౌరవించాలి అని తెలియనివాడు ఎంత చదివినా అజ్ఞానినే అవుతాడు.' అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. మరుసటి రోజు నుండి అతను అందరితో ప్రేమగా, అందరి మాటలు వింటూ ఉండటం మొదలుపెట్టాడు. మెల్లగా అందరూ అతనితో స్నేహం చేయడం ప్రారంభించారు.
