ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు, అతని తండ్రి రవి నివసించేవారు. రవి ఒక నిజాయితీ గల కట్టెలు కొట్టే వ్యక్తి. ఒకరోజు అడవిలో పని చేస్తుండగా, రవికి ఒక చెట్టు కింద మెరుస్తున్న బంగారు నాణెం దొరికింది. అది చూడగానే అర్జున్ ఆశగా, "నాన్న! దీనితో మనం బోలెడన్ని మిఠాయిలు, బొమ్మలు కొనుక్కోవచ్చు!" అన్నాడు.
రవి నవ్వుతూ, "అర్జున్, ఇది మనది కాదు. ఇతరుల సొమ్మును మనం తీసుకుంటే, మన మనస్సాక్షి మనల్ని ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వదు" అని చెప్పాడు. ఆ క్షణం అర్జున్ మనసులో చిన్న ఆశ కలిగినా, తన తండ్రి చూపిన నిజాయితీ చూసి అతనికి సిగ్గు వేసింది. లాభం కోసం తప్పు చేయడం తప్పు అని అతను గ్రహించాడు.
మరుసటి రోజు, గ్రామంలోని ఒక వ్యాపారి తన బంగారు నాణెం పోయిందని బాధపడుతుండటం అర్జున్ చూశాడు. రవి వెంటనే ఆ నాణేన్ని వ్యాపారికి తిరిగి ఇచ్చేశాడు. వ్యాపారి అందరి ముందు రవి నిజాయితీని మెచ్చుకున్నాడు. లాభం కోసం నిజాయితీని వదులుకునే వారు ఎప్పటికీ నిజమైన సంతోషాన్ని పొందలేరని అర్జున్ ఆ రోజు తెలుసుకున్నాడు.
