ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను ఎప్పుడూ మంచి లక్షణాల గురించి గొప్పగా మాట్లాడుతుండేవాడు. 'నిజాయితీ చాలా ముఖ్యం', 'మనం అందరినీ గౌరవించాలి' అని అందరి ముందు చెబుతుండేవాడు. అతని మాటల వల్ల గ్రామస్తులందరూ అతడిని చాలా మంచి బాలుడు అని నమ్మేవారు.
ఒకరోజు గ్రామంలో పండుగ ఏర్పాట్లు జరుగుతుండగా, అర్జున్ స్నేహితుడు రోహన్ తెలియక ఒక మట్టి పాత్రను పగలగొట్టాడు. రోహన్ అక్కడ లేని సమయంలో, అర్జున్ మిగిలిన స్నేహితులతో కలిసి, 'రోహన్ చాలా తెలివైన వాడు, అతన్ని నమ్మకండి, వాడు ఎప్పుడూ ఏదో ఒక మోసం చేస్తాడు' అని వెనుక నుండి తప్పుగా మాట్లాడాడు.
అక్కడే ఉన్న రాఘవ అనే వృద్ధుడు ఈ మాటలు విన్నాడు. ఆయన అర్జున్ దగ్గరకు వచ్చి, 'అర్జున్, నువ్వు సద్గుణాల గురించి మాట్లాడటం చాలా బాగుంది. కానీ ఒకరు లేనప్పుడు వారి గురించి తప్పుగా మాట్లాడటం నీ మనసులోని అసలు స్వభావాన్ని బయటపెడుతోంది. బయటకు చెప్పే మంచి మాటల కంటే, మనసులో ఉండే మంచి గుణమే ముఖ్యం' అని చెప్పారు. అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకుని సిగ్గుపడ్డాడు. అప్పటి నుండి అతను కేవలం మాటలతోనే కాదు, తన ప్రవర్తనతో కూడా మంచివాడిగా ఉండాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.
