ఒక చిన్న గ్రామంలో అర్జున్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతను చాలా అల్లరివాడు, ఇతరులను ఆటపట్టించడం వల్ల అతనికి ఒక రకమైన వినోదం దొరికేది. అతని స్నేహితుడు రవి చాలా శాంత స్వభావుడు. ఒకరోజు రవి ఎంతో శ్రద్ధతో చేసిన మట్టి ఇంటిని, అర్జున్ కావాలనే తన్ని పడగొట్టాడు. రవి ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. అర్జున్ నవ్వుతూ, "ఇది కేవలం మట్టి కదా, ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?" అని అడిగాడు.
అదే రోజు సాయంత్రం, అర్జున్ తన కొత్త బొమ్మతో ఆడుకుంటూ పరిగెడుతున్నాడు. అజాగ్రత్తగా ఉండటం వల్ల అతను ఒక ముళ్ల పొదకు తగిలాడు. ముళ్లు గుచ్చుకోవడంతో అర్జున్కు చాలా నొప్పి కలిగింది, అతని బొమ్మ కూడా పాడైపోయింది. అర్జున్ నొప్పి భరించలేక ఏడుస్తుంటే, అక్కడికి వచ్చిన ఒక పెద్దాయన ఇలా అన్నాడు, "అర్జున్, నువ్వు ఇతరులకు కష్టాన్ని కలిగిస్తే, అదే కష్టం నిన్ను కూడా వరిస్తుంది. నీకు కష్టం రాకూడదు అనుకుంటే, నువ్వు ఇతరులకు కష్టం కలిగించకూడదు."
అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. మరుసటి రోజు అతను రవి దగ్గరకు వెళ్లి క్షమాపణలు చెప్పాడు. ఇద్దరూ కలిసి మళ్ళీ ఒక పెద్ద మట్టి ఇంటిని తయారు చేశారు. ఈసారి అర్జున్ మనసు చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది.
