ఒక అందమైన గ్రామంలో రాము అనే బాలుడు తన తాతయ్యతో కలిసి నివసించేవాడు. ఒక వేసవి కాలంలో ఆ గ్రామంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. చెరువులు, బావులన్నీ ఎండిపోయాయి. జంతువులు, పక్షులు నీరు లేక ఇబ్బంది పడుతున్నాయి.
ఒకరోజు రాము తన తాతయ్యతో ఇలా అడిగాడు, 'తాతయ్యా, మేఘాలు మనకు వర్షాన్ని ఇస్తాయి కదా, మరి ఆ మేఘాల నుండి ఎవరైనా ఏదైనా తిరిగి తీసుకుంటారా?'
తాతయ్య నవ్వుతూ ఇలా చెప్పారు, 'చూడు రాము, మేఘాలు భూమికి ప్రాణం పోయడానికి వర్షాన్ని కురిపిస్తాయి. కానీ ఆ వర్షం కోసం మేఘాల నుండి ఎవరైనా ఏదైనా అడుగుతారా? లేదు కదా! మేఘాలు తమ కర్తవ్యాన్ని ఏమీ ఆశించకుండా చేస్తాయి.'
తాతయ్య మాటలు రాము మనసును తాకాయి. రాము తన దగ్గర ఉన్న కొద్దిపాటి డబ్బుతో చిన్న చిన్న పాత్రలు కొని, పక్షులు మరియు జంతువుల కోసం ఊరంతా నీరు నింపి ఉంచాడు. ఎవరైనా తనను మెచ్చుకోవాలని లేదా ఏదైనా తిరిగి ఇవ్వాలని రాము ఆశించలేదు. కొద్ది రోజులకు వర్షాలు పడ్డాయి, గ్రామం మళ్ళీ పచ్చగా మారింది. ప్రతిఫలం ఆశించకుండా చేసే సాయంలో ఉండే తృప్తిని రాము తెలుసుకున్నాడు.
