ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಅಜ್ಜ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಕೆರೆ, ಕುಂಟೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಬತ್ತಿಹೋದವು. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರು ನೀರಿಗಾಗಿ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಕಾಶ್ ತನ್ನ ಅಜ್ಜನನ್ನು ಕೇಳಿದನು, 'ಅಜ್ಜಾ, ಮೋಡಗಳು ಮಳೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಯಾರಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಕೊಡುತ್ತಾರೆಯೇ?'
ಅಜ್ಜ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, 'ನೋಡು ಆಕಾಶ್, ಮೋಡಗಳು ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ, ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣ. ಆದರೆ ಆ ಮಳೆಗಾಗಿ ಮೋಡಗಳು ಪ್ರಪಂಚದವರಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಕೇವಲ ನೀಡುತ್ತವೆ.'
ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಆಕಾಶ್ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಲುಪಿತು. ಆತ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಹಣದಿಂದ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಾಗಿ ನೀರು ಇಡಲು ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಹಳ್ಳಿಯಾದ್ಯಂತ ಇರಿಸಿದನು. ಯಾರೂ ತನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಲಿ ಅಥವಾ ಏನನ್ನಾದರೂ ನೀಡಲಿ ಎಂಬ ಆಸೆ ಅವನಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮಳೆ ಬಂದಿತು, ಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತೆ ಹಸಿರಾಯಿತು. ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿರುವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಆಕಾಶ್ ಅನುಭವಿಸಿದನು.
