ఒక అందమైన గ్రామంలో శామ్యూల్ అనే ధనవంతుడు ఉండేవాడు. అతని వద్ద చాలా భూములు, పశువులు మరియు ధనం ఉండేవి. కానీ శామ్యూల్ చాలా పిసినారి. సంపదను కేవలం దాచుకోవడానికే అని అతను నమ్మేవాడు.
అదే గ్రామంలో డేవిడ్ అనే ఒక పేద రైతు ఉండేవాడు. అతని వద్ద ఎక్కువ సంపద లేదు కానీ, అతని మనసు చాలా గొప్పది. ఒక సంవత్సరం గ్రామంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది. పంటలు ఎండిపోయాయి, ప్రజలు ఆహారం కోసం అలమటించారు. శామ్యూల్ తన ధాన్యపు గిడ్డంగులను గట్టిగా లాక్ చేసి, ఎవరికీ సహాయం చేయలేదు.
కానీ డేవిడ్ తన వద్ద ఉన్న కొద్దిపాటి ధాన్యాన్ని కూడా ఆకలితో ఉన్న వారికి పంచి ఇచ్చాడు. కొద్ది రోజులకు గ్రామంలో ఒక వ్యాధి వ్యాపించింది. ఆహారం లేక ప్రజలు బలహీనపడటంతో ఆ వ్యాధి మరింత తీవ్రమైంది. అప్పుడు డేవిడ్ తన దగ్గర ఉన్న కొద్దిపాటి పొదుపుతో మందులు మరియు ఆహారం కొని ప్రజలకు అందించాడు. డేవిడ్ చేసిన ఆ చిన్న సహాయం గ్రామంలోని చాలా మంది ప్రాణాలను కాపాడింది. ఒక ఔషధ వృక్షంలా డేవిడ్ సంపద ప్రజలకు ఉపశమనాన్ని ఇచ్చింది. ఇది చూసిన శామ్యూల్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. సంపద అంటే కేవలం దాచుకోవడం కాదు, అది అవసరంలో ఉన్నవారికి మందులా ఉపయోగపడినప్పుడే దానికి విలువ ఉంటుందని అతను గ్రహించాడు.
