സമാധാനപരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ സാമുവൽ എന്ന വലിയൊരു സമ്പന്നൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ധാരാളം ഭൂമിയും പണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ സാമുവൽ വളരെ പിശുക്കനായിരുന്നു. സമ്പത്ത് എന്നത് സൂക്ഷിച്ചു വെക്കാനുള്ളതാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
അതേ ഗ്രാമത്തിൽ ഡേവിഡ് എന്ന ഒരു കർഷകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ സമ്പത്തില്ലെങ്കിലും വലിയൊരു മനസ്സുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു വർഷം ഗ്രാമത്തിൽ കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായി. കൃഷികൾ നശിച്ചു, ആളുകൾ ഭക്ഷണത്തിനായി കഷ്ടപ്പെട്ടു. സാമുവൽ തന്റെ ധാന്യപ്പുരകൾ പൂട്ടിവെച്ചു, ആർക്കും ഒന്നും നൽകാൻ തയ്യാറായില്ല.
എന്നാൽ ഡേവിഡ് തന്റെ കൈവശമുള്ള ചെറിയ അളവ് ധാന്യങ്ങൾ പോലും പട്ടിണിപ്പാവപ്പെട്ടവർക്കായി പങ്കുവെച്ചു. കുറച്ചു കാലത്തിന് ശേഷം ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു രോഗം പടർന്നു. ഭക്ഷണത്തിന്റെ അഭാവം കാരണം രോഗം കൂടുതൽ ഭയാനകമായി മാറി. ഡേവിഡ് തന്റെ ചെറിയ സമ്പാദ്യങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് മരുന്നുകളും ഭക്ഷണവും വാങ്ങി രോഗികളെ സഹായിച്ചു. ഡേവിഡിന്റെ ആ ചെറിയ സഹായം ഗ്രാമത്തിലെ പലരുടെയും ജീവൻ രക്ഷിച്ചു. ഒരു ഔഷധ മരം പോലെയാണ് ഡേവിഡിന്റെ ആ സമ്പത്ത് പ്രവർത്തിച്ചത്. ഇത് കണ്ട സാമുവൽ തന്റെ തെറ്റ് തിരുത്തി. സമ്പത്ത് എന്നത് മറ്റുള്ളവർക്ക് സഹായമാകുമ്പോഴാണ് അതിന് യഥാർത്ഥ മൂല്യം ലഭിക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി.
