ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಎಂಬ ಶ್ರೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಹಣವಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ತುಂಬಾ ಮಿತವ್ಯಯಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೇವಲ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.
ಅದೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಡೇವಿಡ್ ಎಂಬ ಬಡ ರೈತನಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಅಷ್ಟೇನೂ ಸಂಪತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ದಯೆಯಿತ್ತು. ಒಂದು ವರ್ಷ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಬೆಳೆಗಳು ಒಣಗಿಹೋದವು, ಜನರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಷ್ಟಪಡತೊಡಗಿದರು. ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ತನ್ನ ಧಾನ್ಯದ ಗೋದಾಮನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಬೀಗ ಹಾಕಿ, ಯಾರನ್ನೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಡೇವಿಡ್ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಹಸಿದವರಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಟ್ಟನು. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೋಗ ಹರಡಿತು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಆ ರೋಗವು ತುಂಬಾ ತೀವ್ರವಾಯಿತು. ಆಗ ಡೇವಿಡ್ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಸಣ್ಣ ಉಳಿತಾಯವನ್ನು ಬಳಸಿ ಮದ್ದು ಮತ್ತು ಆಹಾರವನ್ನು ತಂದು ಜನರಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಅವನ ಆ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವು ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ಜೀವ ಉಳಿಸುವ ಔಷಧಿಯಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತನು. ಸಂಪತ್ತು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅದು ಅಗತ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ಔಷಧಿಯಂತೆ ಬಳಕೆಯಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದರ ಬೆಲೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
