ఒక చిన్న గ్రామంలో రాము అనే రైతు ఉండేవాడు. అతను చాలా కష్టపడే స్వభావం కలవాడు. తన కుటుంబం కోసం ఒక మంచి ఇల్లు కట్టుకోవాలని అతనికి ఒక కల ఉండేది. ఆ కల కోసం అతను ప్రతిరోజూ కొద్దికొద్దిగా డబ్బును ఒక డబ్బాలో దాచుకునేవాడు.
ఒకరోజు సాయంత్రం రాము సంత నుండి తిరిగి వస్తుండగా, దారిలో ఒక ముసలాయనను చూశాడు. ఆ ముసలాయన చాలా నీరసంగా ఉన్నాడు, ఆకలి వల్ల ఆయన కళ్లు లోపలికి వెళ్ళిపోయాయి. ఆయన దగ్గర తినడానికి ఏమీ లేదు.
రాము దగ్గర ఉన్న డబ్బులు తన ఇంటి కోసం దాచుకున్నవి. ఒక్క క్షణం రాము ఆలోచనలో పడ్డాడు. 'ఈ డబ్బుతో నా ఇల్లు కట్టుకోవచ్చు' అనిపించింది. కానీ ఆ ముసలాయన పరిస్థితి చూసి రాము మనసు కరిగింది. 'ఇల్లు రేపు కూడా కట్టుకోవచ్చు, కానీ ఈ మనిషి ఆకలిని ఇప్పుడే తీర్చాలి' అని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రాము వెంటనే దగ్గరలోని హోటల్కు వెళ్లి, ఆ ముసలాయన కోసం మంచి భోజనం కొని తెచ్చాడు. ఆ భోజనం తిన్న తర్వాత ఆ ముసలాయన ముఖంలో కనిపించిన తృప్తి రాముకు ఎంతో సంతోషాన్ని ఇచ్చింది. డబ్బును దాచుకోవడం కంటే, ఆకలితో ఉన్నవారికి సహాయం చేయడమే నిజమైన సంపద అని రాము తెలుసుకున్నాడు.
