ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ರವಿ ಎಂಬ ರೈತ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಶ್ರಮಜೀವಿ. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ಕನಸಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ದಿನವೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಸಂಜೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವಾಗ, ರವಿಯು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧನನ್ನು ಕಂಡನು. ಆ ವೃದ್ಧයා ತುಂಬಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಇದ್ದರು ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕುಳಿഞ്ഞിತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ರವಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣವು ಅವನ ಕನಸಿನ ಮನೆಯ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಿದ್ದ ಉಳಿತಾಯವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಆ ವೃದ್ಧರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಿತು. 'ನನ್ನ ಮನೆ ನಾಳೆ ಕಟ್ಟಬಹುದು, ಆದರೆ ಈ ಮನುಷ್ಯನ ಹಸಿವು ಈಗಲೇ ನೀಗಿಸಬೇಕು' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ರವಿ ತಕ್ಷಣ ಹತ್ತಿರದ ಹೋಟೆಲ್ಗೆ ಹೋಗಿ ಬಿಸಿಯಾದ ಊಟವನ್ನು ತಂದು ಆ ವೃದ್ಧರಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಆ ಊಟವನ್ನು ತಿಂದ ನಂತರ ವೃದ್ಧರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ತೃಪ್ತಿ ರವಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಿತು. ಹಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಎಂದು ಅವನು ಅಂದು ಅರಿತನು.
