ఒక చిన్న గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు మరియు అతని తండ్రి రవి ఉండేవారు. రవి ఒక కష్టపడి పనిచేసే రైతు. కానీ ఒక సంవత్సరం వచ్చిన కరువు వల్ల వారి పంటలన్నీ నశించిపోయాయి. వారి దగ్గర తినడానికి కూడా డబ్బు లేదు. అర్జున్ తన తండ్రిని ఓదార్చుతూ, "నాన్న, బాధపడకండి. మనం మళ్ళీ కష్టపడి డబ్బు సంపాదిద్దాం" అని ధైర్యం చెప్పాడు.
కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత, రవి తన కష్టంతో మళ్ళీ సంపన్నుడయ్యారు. కానీ అదే గ్రామంలో విక్రమ్ అనే ఒక పెద్ద ధనవంతుడు ఉండేవాడు. అతని దగ్గర బోలెడంత డబ్బు ఉన్నా, అతని మనసులో కరుణ లేదు. ఒకరోజు ఒక ఆకలితో ఉన్న ముసలివాడు విక్రమ్ ఇంటికి వచ్చి కొంచెం ఆహారం అడిగాడు. విక్రమ్ అతడిని గద్దించి బయటకు పంపేశాడు. "నా డబ్బు నా కోసం మాత్రమే!" అని అరిచాడు.
అర్జున్ ఇదంతా గమనించాడు. రవి ఇప్పుడు ధనవంతుడైనా, అవసరంలో ఉన్నవారికి సహాయం చేసేవారు. అర్జున్ ఒక విషయం గ్రహించాడు: డబ్బు లేనివారు మళ్ళీ సంపాదించుకోవచ్చు, కానీ దయ లేనివారు ఎప్పటికీ పేదవాళ్లే. నిజమైన సంపద డబ్బు కాదు, ఇతరుల పట్ల చూపే కరుణ అని అర్జున్ తెలుసుకున్నాడు.
