ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు తన తాతయ్యతో కలిసి నివసించేవాడు. అర్జున్ చాలా చురుకైన వాడు, కానీ అతనికి రుచి కోసం ఏదైనా తినాలనే అలవాటు ఉండేది. ఒకరోజు గ్రామంలో జరిగిన వేడుకలో, అతని స్నేహితుడు అతనికి మాంసం ముక్కను అందించాడు. దాని రుచికి అర్జున్ ముగ్ధుడై, మళ్ళీ మళ్ళీ తినాలని అనుకున్నాడు.
అది గమనించిన తాతయ్య, అర్జున్ దగ్గరకు వచ్చి అతని చేయి పట్టుకున్నారు. తాతయ్య చేతిలో ఒక చిన్న కుందేలు పిల్ల ఉంది, అది భయంతో వణుకుతోంది. తాతయ్య మెల్లగా ఇలా అన్నారు, "అర్జున్, ఈ కుందేలు కళ్ళలోకి చూడు. ఇది కూడా నీలాగే ప్రాణం ఉన్న ప్రాణి. కేవలం రుచి కోసం ఒక ప్రాణిని చంపితే, ఆ ప్రాణి అనుభవించిన బాధ నీ మనసులో ఎప్పటికీ ఒక భారంగా మిగిలిపోతుంది. జీవులను రక్షించడమే నిజమైన ధర్మం. ఒకసారి మనం ఇతరుల ప్రాణాలకు హాని చేసే మార్గంలో పడితే, తిరిగి రావడం చాలా కష్టం."
అర్జున్ ఆ కుందేలు కళ్ళలోకి చూశాడు. అందులో ఒక ప్రాణం కోసం తపన కనిపించింది. ఆ క్షణమే అర్జున్ మనసు మారిపోయింది. రుచి కోసం ప్రాణిని చంపాలనే ఆలోచన అతనిలో పోయింది. ఆ రోజు నుండి, అర్జున్ అన్ని జీవుల పట్ల ప్రేమతో, దయతో ఉండటం మొదలుపెట్టాడు. ఇతరుల ప్రాణాలను గౌరవించడం వల్ల కలిగే నిజమైన సంతోషం అతనికి తెలిసింది.
