ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు మరియు అతని తాతగారు సోమనాథ్ ఉండేవారు. సోమనాథ్ గారు చాలా జ్ఞాని. ఒకరోజు, గ్రామంలోని ఒక ధనవంతుడు అర్జున్ కుటుంబానికి చెందిన భూమిని ఆక్రమించాలని ప్లాన్ చేశాడు. ఇది తెలిసిన అర్జున్ చాలా కోపంతో, 'తాతయ్యా, మనం అతన్ని ఎందుకు ఎదుర్కోకూడదు? అతనికి బుద్ధి చెప్పకూడదా?' అని అడిగాడు.
తాతగారు చిరునవ్వుతో, 'అర్జున్, కోపంతో శత్రువును ఓడించలేము. నీ మనస్సును క్రమశిక్షణతో, మంచి పనులతో పెంచుకో. నీలోని సద్గుణాలే నీకు గొప్ప శక్తిని ఇస్తాయి' అని చెప్పారు. అర్జున్ మొదట సందేహించినా, తాతగారు చెప్పినట్లుగా మంచి పనులు చేస్తూ, ప్రశాంతంగా ఉండటం నేర్చుకున్నాడు.
కొన్ని నెలల తర్వాత, అర్జున్ యొక్క మంచి ప్రవర్తనను చూసి గ్రామస్తులందరూ మెచ్చుకోసాగారు. అర్జున్ కుటుంబానికి ఊరిలో చాలా గౌరవం పెరిగింది. అర్జున్ యొక్క ఉన్నతమైన గుణాలను చూసి, అతనికి కీడు చేయాలనుకున్న ఆ ధనవంతుడు చాలా సిగ్గుపడ్డాడు. తన తప్పు తెలుసుకుని ఆ భూమిని తిరిగి ఇచ్చేశాడు. అర్జున్ ఆ వ్యక్తిని ఎప్పుడూ తిట్టలేదు, కానీ అర్జున్ యొక్క మంచి నడవడికే ఆ వ్యక్తిలోని చెడు ఆలోచనలను నశింపజేసి, అర్జున్ కుటుంబానికి కీర్తిని తెచ్చిపెట్టింది.
