ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശൻ സോമനാഥനും താമസിച്ചിരുന്നു. സോമനാഥൻ വളരെ ജ്ഞാനിയായ ഒരാളായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ധനികൻ അർജുന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ഭൂമി കൈക്കലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അർജുൻ അറിഞ്ഞു. ദേഷ്യം വന്ന അർജുൻ മുത്തശ്ശനോട് ചോദിച്ചു, 'മുത്തശ്ശാ, നമ്മൾ അവനെ എതിർക്കണ്ടേ? അവനെ ശിക്ഷിക്കണ്ടേ?'
മുത്തശ്ശൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഒന്നും നേടാനാവില്ല. നിന്റെ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിക്കുക. നല്ല കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുക. നിന്റെ സ്വഭാവശുദ്ധിയും അച്ചടക്കവും ഒരു വലിയ ശക്തിയായി മാറും.' അർജുൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടെങ്കിലും മുത്തശ്ശൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൻ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാനും, മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കാനും തുടങ്ങി.
കാലം കടന്നുപോയി. അർജുന്റെ നല്ല സ്വഭാവം ഗ്രാമം മുഴുവൻ പ്രശംസിച്ചു. അവന്റെ കുടുംബത്തിന് വലിയ ബഹുമാനം ലഭിച്ചു. അർജുനെപ്പോലെ ഇത്രയും നല്ലൊരു കുട്ടി വളരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ നോക്കിയ ധനികന് വലിയ നാണക്കേട് തോന്നി. അവൻ തന്റെ തെറ്റ് തിരുത്തി ഭൂമി തിരികെ നൽകി. അർജുൻ ആ മനുഷ്യനെ ഒരിക്കലും എതിർത്തില്ല, പക്ഷേ അവന്റെ ഉന്നതമായ സ്വഭാവം ശത്രുവിന്റെ മനസ്സിലെ തിന്മയെ ഇല്ലാതാക്കി കുടുംബത്തിന് ഐശ്വര്യം നൽകി.
