ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అందరూ తనని ఒక గొప్ప వీరుడిగా చూడాలని అతను కోరుకునేవాడు. ఒకరోజు, తన తండ్రి దగ్గర ఉన్న ఒక పెద్ద దుప్పటిని తీసుకుని, భుజంపై వేసుకుని, చేతిలో ఒక కర్ర పట్టుకుని ఊరి మధ్యలోకి వెళ్ళాడు.
'చూడండి! నేను చాలా బలవంతుడిని!' అని గట్టిగా అరిచాడు. గ్రామస్తులందరూ అతన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. అర్జున్కు చాలా గర్వంగా అనిపించింది, కానీ అతని మనసులో మాత్రం భయం ఎక్కువగా ఉంది. ఒక చిన్న పిల్లి అరుపు విన్నా కూడా అతను వణికిపోయేవాడు. బయట వీరుడిలా కనిపిస్తున్నా, లోపల అతనికి ధైర్యం లేదు.
సాయంత్రం ఒక చిన్న కుక్కపిల్ల అరవడం మొదలుపెట్టింది. అర్జున్ ధైర్యంగా ఉండాలని ప్రయత్నించాడు కానీ అతని కాళ్లు వణికిపోయాయి. ఆ పెద్ద దుప్పటి అతని భయాన్ని దాచలేకపోయింది. అప్పుడు అతని తాత వచ్చి ఇలా అన్నాడు, 'అర్జున్, పులి చర్మం కప్పుకున్న ఆవులా నువ్వు ఉన్నావు. బయట వేషం వేసుకుంటేనే వీరుడు అయిపోవు, మనసులో ధైర్యం ఉండాలి.'
అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. నిజమైన బలం వేషంలో లేదు, మనసులోని ధైర్యంలో ఉందని గ్రహించాడు.