ఒక అందమైన గ్రామంలో లియో అనే బాలుడు తన తాతయ్యతో కలిసి నివసించేవాడు. లియోకు తన బొమ్మలన్నా, వస్తువులన్నా చాలా ప్రాణం. అవి ఎప్పటికీ తన దగ్గరే ఉంటాయని అతను అనుకునేవాడు. ఒకరోజు తాతయ్య అతనికి ఇలా చెప్పారు, "లియో, ఈ ప్రపంచం చాలా వింతైనది. ఈరోజు ఉన్నది రేపు ఉండదు, ఈరోజు లేనిది రేపు వస్తుంది. ఏదీ శాశ్వతం కాదు."
లియో ఆ మాటలను నవ్వి వదిలేశాడు. కానీ కొన్ని రోజుల తర్వాత గ్రామంలో భారీ వర్షాలు పడి వరదలు వచ్చాయి. ఆ వరదలో లియోకు ఇష్టమైన బొమ్మలన్నీ కొట్టుకుపోయాయి. లియో చాలా బాధపడి ఏడ్చాడు. అప్పుడు తాతయ్య అతని దగ్గరకు వచ్చి, "చూశావా లియో? నిన్న నీ దగ్గర ఉన్నవి ఈరోజు లేవు. ఇదే ఈ ప్రపంచం యొక్క గొప్పతనం. వస్తువులు వస్తుంటాయి, పోతుంటాయి. కానీ మనం పంచుకునే ప్రేమ, చేసే మంచి పనులు మాత్రమే శాశ్వతంగా ఉంటాయి," అని చెప్పారు.
వస్తువుల కంటే మనుషుల మధ్య ఉండే అనుబంధం మరియు మంచి గుణాలే ముఖ్యమని లియో తెలుసుకున్నాడు.
