ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ತಾತನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಲಿಯೋಗೆ ತನ್ನ ಆಟಿಕೆಗಳೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅವು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಜೊತೆ ಇರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ತಾತ ಹೇಳಿದನು, "ಲಿಯೋ, ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ದೊಡ್ಡ ಗುಣವೇ ಬದಲಾವಣೆ. ಇಂದು ಇರುವವನು ನಾಳೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಇಂದು ಇಲ್ಲದವನು ನಾಳೆ ಬರುತ್ತಾನೆ."
ಲಿಯೋ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ನಕ್ಕನು. ಆದರೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಭೀಕರ ಮಳೆ ಬಂದಿತು. ಮಳೆಯ ನೀರು ಲಿಯೋನ ಎಲ್ಲಾ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುගෙන ಹೋಯಿತು. ಲಿಯೋ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಆಗ ತಾತ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು, "ನೋಡು ಲಿಯೋ, ನಿನ್ನ ಆಟಿಕೆಗಳು ಈಗ ಇಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದ ಸತ್ಯವೇ ಇದು. ಯಾವುದೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ವಸ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ವ್ಯಾಮೋಹ ಪಡಬೇಡ," ಎಂದನು.
ವಸ್ತುಗಳು ಬಂದು ಹೋಗಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾವು ಮಾಡುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಲಿಯೋ ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
