ఒక అందమైన గ్రామంలో లియో అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి కొత్త బొమ్మలు, రంగురంగుల వస్తువులంటే చాలా ఇష్టం. ఎక్కువ వస్తువులు ఉంటే తను ఎక్కువ సంతోషంగా ఉంటానని అతను నమ్మేవాడు. ఒకరోజు అతని తాతయ్య సిలాస్ అతనికి ఒక చిన్న చెక్క పెట్టెను ఇస్తూ, 'లియో, దీనిని జాగ్రత్తగా ఉంచుకో' అని చెప్పారు.
లియో ఆ పెట్టెను ఒక మూల పెట్టేశాడు, కానీ కొద్ది రోజుల్లోనే అతనికి దానిపై ఆసక్తి పోయింది. 'ఇది పాతది, నాకు కొత్తవి కావాలి' అని అనుకున్నాడు. అతను ప్రతిరోజూ కొత్త బొమ్మల కోసం వెతుకుతూ ఉండేవాడు. అతని గది నిండా వస్తువులు ఉన్నా, అతనికి ఎప్పుడూ తృప్తి కలగలేదు.
ఒక వర్షపు రాత్రి, లియోకు ఇష్టమైన బొమ్మ విరిగిపోయింది. అతను చాలా బాధపడి ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడు అతని తాతయ్య వచ్చి, 'లియో, ఒక పక్షి కొమ్మ మీద కాసేపు వాలి, ఆ తర్వాత తన అసలైన గూడు కోసం వెళ్ళిపోతున్నట్లుగా, ఈ శరీరం మరియు ఈ వస్తువులు కూడా తాత్కాలికమైనవే. ఇవి మన శాశ్వత నివాసాలు కావు. మనం సంపాదించాల్సింది మంచి గుణాలను మరియు ప్రేమను మాత్రమే' అని చెప్పారు.
వస్తువుల వల్ల కలిగే సంతోషం తాత్కాలికమని, నిజమైన శాంతి మన మనసులో మరియు ఇతరుల పట్ల చూపే ప్రేమలో ఉంటుందని లియో గ్రహించాడు.
