മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. പുതിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും നിറപ്പകിട്ടാർന്ന വസ്ത്രങ്ങളും അവന് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. കൂടുതൽ സാധനങ്ങൾ കൈവശം വെച്ചാൽ തനിക്ക് കൂടുതൽ സന്തോഷം ലഭിക്കുമെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു. ഒരു ദിവസം അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ സിലസ് അവന് ഒരു ചെറിയ മരപ്പെട്ടികൾ നൽകി, 'ഇത് സൂക്ഷിച്ചു വെക്കണം ലിയോ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ലിയോ ആ പെട്ടി ഒരു മൂലയിൽ വെച്ചു, പക്ഷേ അധികം വൈകാതെ അവന് അതിൽ താൽപ്പര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു. 'ഇത് പഴയതാണ്, എനിക്ക് പുതിയവ വേണം' എന്ന് അവൻ കരുതി. അവൻ പുതിയ പുതിയ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾക്കായി ഓടിനടന്നു. അവന്റെ മുറി നിറയെ സാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും അവന് ഒരിക്കലും പൂർണ്ണമായ സംതൃപ്തി തോന്നിയില്ല.
ഒരു മഴയുള്ള രാത്രിയിൽ, ലിയോയുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടം തകർന്നുപോയി. അവൻ സങ്കടത്തോടെ കരഞ്ഞു. അപ്പോൾ സിലസ് അവന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന് പറഞ്ഞു, 'ലിയോ, ഒരു പക്ഷി ഒരു കൊമ്പിൽ താൽക്കാലികമായി ഇരിക്കുന്നതുപോലെയാണ് നമ്മുടെ ജീവിതവും. ഈ ശരീരവും നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ വസ്തുക്കളും ഒരു താൽക്കാലികമായ ഇടം മാത്രമാണ്. നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം ഈ ലോകത്തിലെ സന്തോഷങ്ങളല്ല, മറിച്ച് നന്മയും സ്നേഹവുമാണ്.'
വസ്തുക്കൾ നൽകുന്ന സന്തോഷം കുറച്ചു കാലം മാത്രമേ ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ എന്നും, യഥാർത്ഥ സമാധാനം മനസ്സിലാണെന്നും ലിയോ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
