ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతనికి తన కుటుంబం, తన పచ్చని పొలాలు మరియు జీవితంలోని చిన్న చిన్న సంతోషాలంటే చాలా ఇష్టం. అతను తన పనులను మరియు స్నేహితులతో గడిపే సమయాన్ని ఎంతో ఆనందంగా గడిపేవాడు.
కానీ అర్జున్ చాలా లోతుగా ఆలోచించే వ్యక్తి. ఈ ప్రపంచంలోని సుఖాలన్నీ శాశ్వతం కాదని, ఒక రోజు తను ఈ సర్వస్వాన్ని వదిలి శాంతి కోసం వెతకాలని అతనికి తెలుసు.
ఒకరోజు అతని స్నేహితుడు విక్రమ్ అడిగాడు, 'అర్జున్, నువ్వు ఎప్పుడూ అంతా వదిలేయడం గురించి ఎందుకు ఆలోచిస్తావు? ఇప్పుడు మన దగ్గర ఉన్న ఈ సంతోషాన్ని ఎందుకు అనుభవించకూడదు?'
అర్జున్ చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు, 'విక్రమ్, నేను ఇప్పుడు అనుభవిస్తున్నాను. నాకు నా ఇల్లు, నా పని మరియు మన స్నేహం అంటే చాలా ఇష్టం. ఈ ప్రపంచం పట్ల నాకు ఆసక్తి ఉన్నప్పుడే నేను వీటిని పూర్తిగా అనుభవించాలనుకుంటున్నాను. కానీ, ఒక రోజు నేను శాంతి కోసం ఈ ప్రపంచాన్ని వదిలి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నప్పుడు, మళ్ళీ వీటి కోసం వెతకకూడదు. ప్రపంచాన్ని ఆస్వాదించాలనుకుంటే, అది ఇప్పుడే చేయాలి. ఒకసారి వదిలేసిన తర్వాత, మళ్ళీ వాటి వైపు చూడటం సరైనది కాదు.'
అర్జున్ తన జీవితంలో బాధ్యతలను ఎంతో సంతోషంగా నెరవేర్చాడు. ఒక రోజు తను ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో వెళ్లాల్సిన సమయం వచ్చినప్పుడు, ఎటువంటి పశ్చాత్తాపం లేకుండా, తృప్తిగా తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాడు.
