ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു യുവാവ് താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുന് തന്റെ കുടുംബത്തെയും, പച്ചപ്പണിഞ്ഞ തന്റെ പാടങ്ങളെയും, ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളെയും ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കുന്നതിലും ജോലി ചെയ്യുന്നതിലും വലിയ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.
എന്നാൽ അർജുൻ ഒരു ദീർഘചിന്തകനായിരുന്നു. ജീവിതം ഒരു ഒഴുകുന്ന പുഴ പോലെയാണെന്നും, ഒരു ദിവസം താൻ ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ സുഖങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് സമാധാനം തേടി പോകേണ്ടി വരുമെന്നും അവൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ അവന്റെ സുഹൃത്ത് വിക്രം ചോദിച്ചു, 'അർജുൻ, നീ എന്തിനാണ് എപ്പോഴും ഭാവിയിൽ എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത്? ഇപ്പോൾ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഈ സന്തോഷങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചുകൂടേ?'
അർജുൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'വിക്രം, ഞാൻ ഇപ്പോൾ എല്ലാം ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് എന്റെ വീടും ജോലിയും കൂട്ടുകാരും എല്ലാം വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. ഈ ലോകത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ ആസ്വദിക്കാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ അത് പൂർണ്ണമായും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ഒരു ദിവസം ഞാൻ സമാധാനം തേടി ഈ ലോകം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചാൽ, പിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കരുത്. ലോകത്തെ ആസ്വദിക്കണമെങ്കിൽ അത് ഇപ്പോൾ ചെയ്യണം. ഒരു തവണ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ പിന്നെ അതിനായി കൊതിക്കരുത്.'
അർജുൻ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ കടമകളും സന്തോഷത്തോടെ നിറവേറ്റി. ഒരു ദിവസം സമാധാനം തേടി യാത്ര തിരിക്കേണ്ട സമയം വന്നപ്പോൾ, യാതൊരു വിങ്ങലുമില്ലാതെ, പൂർണ്ണമായ മനസ്സോടെ അവൻ തന്റെ യാത്ര തുടർന്നു.
