ఒక దట్టమైన అడవి పక్కన ఉన్న ప్రశాంతమైన గ్రామంలో ఆర్య అనే బాలుడు ఉండేవాడు. ఆర్యకు ఎప్పుడూ ఒక సందేహం ఉండేది: 'మనం ఈ పనులన్నీ ఎందుకు చేస్తున్నాం? జీవితం యొక్క నిజమైన ఉద్దేశ్యం ఏమిటి?' అతని తాతగారు ఒక జ్ఞాని. ఆయన ఆర్యకు ఎన్నో కథలు చెప్పేవారు. ఒక రోజు ఆర్య అడిగాడు, 'తాతయ్యా, మనం మళ్ళీ మళ్ళీ జన్మిస్తామని చెబుతారు కదా, అది నిజమేనా?'
తాతగారు ఒక చిన్న దీపాన్ని వెలిగించి ఇలా అన్నారు, 'ఆర్య, ఈ దీపం వెలిగి ఉన్నంత వరకు వెలుగు ఉంటుంది. కానీ ఆ వెలుగు మూలం ఏమిటో నువ్వు ఎప్పుడైనా ఆలోచించావా? ఆ వెలుగు యొక్క సత్యాన్ని నువ్వు తెలుసుకుంటే, దీపం ఆరిపోయినా నువ్వు చీకటిలో ఉండవు.'
ఆర్య చాలా రోజులు లోతుగా ఆలోచించాడు. అతను కేవలం కథలు వినడమే కాకుండా, ప్రకృతిలోని సత్యాన్ని, మనుషుల్లోని ప్రేమను గమనించాడు. ఒక సాయంత్రం, సూర్యాస్తమయం సమయంలో ఆర్యకు ఒక అద్భుతమైన ప్రశాంతత లభించింది. ఈ ప్రపంచంలో మారుతున్న వస్తువుల వెనుక మారని ఒక సత్యం ఉందని అతను గ్రహించాడు. ఆ సత్యాన్ని తెలుసుకున్న క్షణంలో, అతనిలోని భయం పోయింది. ఆ పరమ సత్యాన్ని తెలుసుకున్న వ్యక్తికి మళ్ళీ పుట్టవలసిన అవసరం లేదని అతను అర్థం చేసుకున్నాడు.
