പച്ചപ്പണിഞ്ഞ ഒരു വനത്തിനരികിലെ ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അർജുന് എപ്പോഴും ഒരു ചോദ്യമുണ്ടായിരുന്നു: 'നമ്മൾ എന്തിനാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്? ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം എന്താണ്?' അവന്റെ മുത്തശ്ശി ഒരു ജ്ഞാനിയായിരുന്നു. മുത്തശ്ശി അവന് പല കഥകളും പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അർജുൻ ചോദിച്ചു, 'മുത്തശ്ശി, നമ്മൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് സത്യമാണോ?'
മുത്തശ്ശി ഒരു ചെറിയ വിളക്ക് കൊളുത്തി കാട്ടി പറഞ്ഞു, 'അർജുനേ, ഈ വിളക്ക് കത്തുന്നിടത്തോളം വെളിച്ചമുണ്ടാകും. എന്നാൽ ആ വെളിച്ചത്തിന്റെ ഉറവിടം എവിടെയാണെന്ന് നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ആ വെളിച്ചത്തിന്റെ സത്ത നീ തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ, വിളക്ക് അണഞ്ഞാലും നീ ഇരുട്ടിലാവില്ല.'
അർജുൻ ദിവസങ്ങളോളം ആഴത്തിൽ ചിന്തിച്ചു. അവൻ വെറും കഥകൾ കേൾക്കുകയല്ല ചെയ്തത്; പ്രകൃതിയിലെ സത്യവും മനുഷ്യരിലെ സ്നേഹവും മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഒരു വൈകുന്നേരം, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ അർജുൻ ഒരു വലിയ സമാധാനം അനുഭവിച്ചു. ലോകത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾക്കിടയിലും മാറാത്ത ഒരു സത്യമുണ്ടെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയതോടെ അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയമെല്ലാം മാറി. ആ പരമമായ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഒരാൾക്ക് പിന്നെ വീണ്ടും ജനിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
