ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಯ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಆರ್ಯನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು: 'ನಾವು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವೇನು?' ಅವನ ಅಜ್ಜ ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿ. ಅಜ್ಜ ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಆರ್ಯ ಕೇಳಿದನು, 'ಅಜ್ಜಾ, ನಾವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇದು ನಿಜವೇ?'
ಅಜ್ಜ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಣತೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, 'ಆರ್ಯಾ, ಈ ಹಣತೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ಬೆಳಕಿನ ಮೂಲ ಯಾವುದು ಎಂದು ನೀನು ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀಯಾ? ಆ ಬೆಳಕಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಅರಿತರೆ, ಹಣತೆ ಆರಿಹೋದರೂ ನೀನು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ.'
ಆರ್ಯ ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವನು ಕೇವಲ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವಾಗ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಿತು. ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಬದಲಾಗದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಅರಿತನು. ಆ ಸತ್ಯದ ಅರಿವು ಅವನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟು-ಮರಣಗಳ ಭಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದನು.
