ఒక అందమైన గ్రామంలో కవిన్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి ప్రతి వస్తువు కావాలనే కోరిక ఎక్కువ. ఒకరోజు అతనికి ఒక మాయా పాత్ర దొరికింది. ఆ పాత్ర, 'నీకు ఏం కావాలన్నా కోరుకో, నేను ఇస్తాను' అని చెప్పింది.
కవిన్ మొదట చాలా చాక్లెట్లు అడిగాడు. అవి రాగానే అతనికి సంతోషం కలిగింది, కానీ వెంటనే అతనికి చాక్లెట్ కోట కావాలనిపించింది. కోట రాగానే అతనికి బంగారు కిరీటం కావాలనిపించింది. ఇలా ఒక కోరిక తీరకముందే ఇంకో కోరిక పుడుతూనే ఉంది. దీనివల్ల కవిన్కు నిద్ర కూడా సరిగ్గా పట్టలేదు, మనశ్శాంతి పోయింది.
అతని తాతగారు ఇలా చెప్పారు, 'కవిన్, కోరిక అనేది ఒక విత్తనం లాంటిది. ఒక విత్తనం నాటితే అది చెట్టుగా మారుతుంది, ఆ చెట్టు మళ్ళీ వేల విత్తనాలను ఇస్తుంది. కోరిక కూడా అంతే, ఒక కోరిక తీరితే వెంటనే ఇంకో కోరిక మొలకెత్తుతుంది. ఇది ఎప్పటికీ ముగియని చక్రం.'
కవిన్ తన కోరికలను అదుపు చేయడం నేర్చుకున్నాడు. తన దగ్గర ఉన్న దానితో తృప్తి చెందడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడే అతనికి నిజమైన ప్రశాంతత లభించింది.
