ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಸೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಮಾಂತ್ರಿಕ ಕಲಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆ ಕಲಶವು, 'ನಿನಗೆ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳು, ನಾನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಕವಿನ್ ಮೊದಲು ದೊಡ್ಡ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಕೇಳಿದನು. ಅದು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅವನಿಗೆ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನಿಗೆ ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಅರಮನೆ ಬೇಕೆಂದು ಆಸೆ ಬಂದಿತು. ಅರಮನೆ ಸಿಕ್ಕ ತಕ್ಷಣ ಅವನಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಕಿರೀಟ ಬೇಕೆಂದು ಆಸೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಆಸೆ ತೀರುವ ಮೊದಲೇ ಇನ್ನೊಂದು ಆಸೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಿಂದ ಕವಿನ್ಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.
ಅವನ ತಾತ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, 'ಕವಿನ್, ಆಸೆಯು ಒಂದು ಬೀಜದಂತೆ. ಒಂದು ಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತಿದರೆ ಅದು ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಆ ಮರವು ಮತ್ತೆ ಸಾವಿರಾರು ಬೀಜಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆಸೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ, ಒಂದು ಆಸೆ ಮುಗಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಮತ್ತೊಂದು ಆಸೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.'
ಕವಿನ್ ತನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಕಲಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ತನಗಿರುವ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.
