മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കവിൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് എപ്പോഴും പുതിയ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ വേണമെന്ന് ആഗ്രഹമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവന് ഒരു മാന്ത്രിക കുപ്പി ലഭിച്ചു. ആ കുപ്പി പറഞ്ഞു, 'നിനക്ക് എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചോദിക്കാം, ഞാൻ അത് നൽകാം.'
കവിൻ ആദ്യം ഒരു വലിയ മിഠായി കൂട്ടം ചോദിച്ചു. അത് കിട്ടിയപ്പോൾ അവന് സന്തോഷം തോന്നി. എന്നാൽ ഉടനെ അവന് ഒരു വലിയ മിഠായി കൊട്ടാരം വേണമെന്ന് തോന്നി. കൊട്ടാരം കിട്ടിയപ്പോൾ അവന് ഒരു സ്വർണ്ണ കിരീടം വേണമെന്ന് തോന്നി. ഇങ്ങനെ ഓരോ ആഗ്രഹം സാധിക്കുമ്പോഴും പുതിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ അവനെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവന് സമാധാനമായി ഉറങ്ങാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.
അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അവനെ അരികിൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു, 'കവിൻ, ആഗ്രഹം ഒരു വിത്ത് പോലെയാണ്. ഒരു വിത്ത് പാകിയാൽ അത് ഒരു മരമായി വളരും, ആ മരം വീണ്ടും ആയിരക്കണക്കിന് വിത്തുകൾ നൽകും. ആഗ്രഹങ്ങളും അതുപോലെയാണ്. ഒരു ആഗ്രഹം തീരുമ്പോൾ അടുത്തത് ഉടൻ ജനിക്കും.'
തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തനിക്ക് സമാധാനം നൽകുന്നില്ലെന്ന് കവിൻ മനസ്സിലാക്കി. അവൻ ഉള്ളതുകൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടാൻ പഠിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവന് യഥാർത്ഥ സന്തോഷം ലഭിച്ചത്.
