ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతని దగ్గర చాలా బొమ్మలు ఉన్నా, అతనికి ఎప్పుడూ ఇతరుల దగ్గర ఉన్న కొత్త బొమ్మలు కావాలనే కోరిక ఉండేది. కొత్తది దొరికినంత సేపు మాత్రమే అతనికి సంతోషం ఉండేది, మరుక్షణమే ఇంకోటి కావాలనిపించేది.
ఒకరోజు అతని తాతయ్య మాధవ్ అతడిని పిలిచి, ఒక అందమైన రాయిని చూపించి ఇలా అన్నాడు, 'అర్జున్, ఈ రాయి చాలా బాగుంది కదా! కానీ నువ్వు ఎప్పుడూ దీనికంటే పెద్దది లేదా మెరిసేది కావాలని కోరుకుంటూ ఉంటే, ఈ రాయిలోని అందాన్ని నువ్వు చూడలేవు. ఆశలు నిన్ను ఎప్పుడూ అశాంతికి గురిచేస్తాయి.'
అర్జున్ ఆలోచించాడు. కొత్త బొమ్మలు వచ్చినప్పుడు కలిగే ఆనందం చాలా సేపు ఉండదని, ఆ కోరికలు తనను అలసిపోయేలా చేస్తున్నాయని అతను గ్రహించాడు. 'అంటే, కోరికలు లేకపోవడమే నిజమైన స్వేచ్ఛా?' అని అర్జున్ అడిగాడు.
'అవును అర్జున్, కోరికలను జయించినవాడే నిజమైన స్వేచ్ఛాజీవి,' అని తాతయ్య చెప్పాడు. అప్పటి నుండి అర్జున్ తన దగ్గర ఉన్న వాటితోనే సంతోషంగా ఉండటం నేర్చుకున్నాడు. అతని మనసు ప్రశాంతంగా మారింది.
