മനോഹരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന് ഒരുപാട് കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ കയ്യിലുള്ള പുതിയ സാധനങ്ങൾ വേണമെന്ന ആഗ്രഹം അവനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുതിയൊരു കളിപ്പാട്ടം കിട്ടുമ്പോഴേക്കും മറ്റൊന്നിനോടുള്ള ആഗ്രഹം അവനിൽ ഉടലെടുക്കും.
ഒരിക്കൽ അവന്റെ മുത്തശ്ശൻ മാധവൻ അവനെ അരികിൽ വിളിച്ചു. മുത്തശ്ശൻ അവന് ഒരു മനോഹരമായ കല്ല് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. 'അർജുൻ, ഈ കല്ല് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്. പക്ഷേ, ഇതിനേക്കാൾ വലിയ ഒന്ന് വേണമെന്ന് നീ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ, നിനക്ക് ഈ കല്ലിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആഗ്രഹം അവസാനിക്കാത്തവന് ഒരിക്കലും സമാധാനം ലഭിക്കില്ല,' മുത്തശ്ശൻ പറഞ്ഞു.
അർജുൻ ആലോചിച്ചു. പുതിയ സാധനങ്ങൾ കിട്ടുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം വളരെ കുറച്ചു സമയം മാത്രമേ നീണ്ടുനിൽക്കാറുള്ളൂ എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ അവനെ ഒരു തടവുകാരനെപ്പോലെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 'അപ്പോൾ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം അല്ലേ?' അവൻ ചോദിച്ചു.
'അതെ,' മുത്തശ്ശൻ മറുപടി നൽകി. 'മനസ്സിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വതന്ത്രൻ.' അന്നുമുതൽ, അർജുൻ തനിക്കുള്ളതിൽ സംതൃപ്തി കണ്ടെത്താൻ പഠിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായി.
