అనగనగా ఒక కొండల మధ్య ఉన్న ఒక అందమైన రాజ్యంలో ఆదిత్యుడు అనే యువరాజు ఉండేవాడు. ఆ రాజ్యంలో తీవ్రమైన కరువు వచ్చింది, ప్రజలు ఆహారం, నీరు లేక చాలా ఇబ్బంది పడుతున్నారు. ఆ సమయంలో, ఒక పరాయి దేశపు వ్యాపారి ఆదిత్యుడి వద్దకు వచ్చి ఒక ఆఫర్ ఇచ్చాడు. 'నీ ప్రజలకు కావలసిన ధాన్యం, నీరు నేను ఇస్తాను, కానీ దానికి బదులుగా మీ రాజ్యంలో ఉన్న పవిత్రమైన అడవిని నాకు ఇచ్చేయాలి' అని అన్నాడు.
ఆదిత్యుడు ఆలోచనలో పడ్డాడు. అడవిని ఇస్తే ప్రజలకు వెంటనే ఆహారం దొరుకుతుంది, కానీ ఆ అడవి రాజ్యాన్ని రక్షిస్తుంది. తప్పుడు మార్గంలో వెళ్లడం సులభం, కానీ అది తన గౌరవానికి, ధర్మానికి విరుద్ధమని అతనికి తెలుసు. 'తాత్కాలిక ప్రయోజనం కోసం మన విలువలను వదులుకోవడం తప్పు' అని అతను నిర్ణయించుకున్నాడు.
ఆదిత్యుడు ఆ వ్యాపారి మాట వినలేదు. బదులుగా, ప్రజలతో కలిసి కష్టపడి కొత్త బావులను తవ్వించాడు, నదుల నుండి నీటిని తీసుకురావడానికి కాలువలు నిర్మించాడు. మార్గం కష్టంగా ఉన్నా, అతను ఎప్పుడూ అధర్మం వైపు చూడలేదు. చివరికి వర్షాలు పడ్డాయి, అతను చేసిన కృషి వల్ల ప్రజలు సురక్షితంగా ఉన్నారు. తప్పు దారిని వదిలి, ధర్మం వైపు నిలబడిన ఆదిత్యుడు ప్రజల గుండెల్లో నిజమైన రాజుగా నిలిచాడు.
