ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి చదువు అంటే చాలా ఇష్టం. ఒకరోజు అతను తన తాతయ్యను ఇలా అడిగాడు, 'తాతయ్యా, నేను బాగా చదువుకుని గొప్పవాడిని అయితే, ఆ జ్ఞానం వల్ల నాకు మాత్రమే సంతోషం కలిగితే సరిపోతుందా?'
తాతయ్య నవ్వుతూ ఇలా చెప్పారు, 'అర్జున్, నువ్వు ఒక దీపాన్ని వెలిగిస్తే, ఆ వెలుగు నీకు మాత్రమే కాదు, ఆ గదిలో ఉన్న అందరికీ దారి చూపిస్తుంది కదా! జ్ఞానం కూడా అంతే.'
కొన్ని రోజుల తర్వాత, అర్జున్ తాను పాఠశాలలో నేర్చుకున్న విషయాలను గ్రామస్తులకు చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. పంటలను ఎలా కాపాడుకోవాలో, చిన్న చిన్న లెక్కలను ఎలా సులభంగా చేయవచ్చో అతను వారికి నేర్పించాడు. అర్జున్ చెప్పే విషయాల వల్ల గ్రామస్తులు ఎంతో ప్రయోజనం పొంది, సంతోషంగా ఉన్న see చూసి అర్జున్ మనసు నిండిపోయింది.
తన జ్ఞానం వల్ల ఇతరులకు ఎంత మేలు జరుగుతుందో చూసిన అర్జున్, ఇంకా ఎంతో నేర్చుకోవాలని ఆశపడ్డాడు. 'నేను ఇంకా ఎక్కువ నేర్చుకుంటే, ఇంకా ఎక్కువ మందికి సహాయం చేయగలను' అని అతను నిర్ణయించుకున్నాడు. కేవలం తన కోసం మాత్రమే కాకుండా, లోక కళ్యాణం కోసం నేర్చుకోవాలని అతను తపన పడ్డాడు.
