ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് വായന വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ഒരു വൈകുന്നേരം തന്റെ മുത്തച്ഛനോട് അവൻ ചോദിച്ചു, 'മുത്തശ്ശാ, ഞാൻ ഒരുപാട് പഠിച്ച് വലിയ പണ്ഡിതനായാൽ, അത് എനിക്ക് മാത്രം സന്തോഷം നൽകിയാൽ മതിയോ?'
മുത്തച്ഛൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, ഒരു വിളക്ക് തെളിക്കുമ്പോൾ അത് നിനക്ക് വെളിച്ചം നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആ മുറിയിലുള്ള മറ്റുള്ളവർക്കും അത് വഴി കാണിച്ചുതരുന്നുണ്ടല്ലേ? അറിവും അതുപോലെയാണ്.'
അടുത്ത കുറച്ചു മാസങ്ങളിൽ, അർജുൻ സ്കൂളിൽ നിന്ന് പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഗ്രാമവാസികൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. കൃഷി എങ്ങനെ മെച്ചപ്പെടുത്താം എന്നും, ചെറിയ കണക്കുകൾ എങ്ങനെ എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്യാം എന്നും അവൻ അവർക്ക് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. ഗ്രാമവാസികൾ അർജുന്റെ അറിവിൽ സന്തോഷിക്കുകയും അവനെ അഭിനന്ദിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു.
തന്റെ അറിവ് മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്നു എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, അർജുന് കൂടുതൽ പഠിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം തോന്നി. 'എനിക്ക് കൂടുതൽ അറിയണമെങ്കിൽ, എനിക്ക് കൂടുതൽ ആളുകളെ സഹായിക്കാൻ കഴിയുമല്ലോ' എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. അറിവ് സ്വന്തം സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി മാത്രമല്ല, ലോകത്തിന് വെളിച്ചമാകാൻ വേണ്ടിയാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
