ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే అబ్బాయి ఉండేవాడు. అతనికి మాట్లాడటం అంటే చాలా ఇష్టం, కానీ చదువుకోవడం అంటే పెద్దగా ఆసక్తి లేదు. ఒకరోజు ఆ గ్రామానికి ఒక గొప్ప పండితుడు వచ్చారు. ఆయనకు అన్ని విషయాలపై అపారమైన జ్ఞానం ఉంది. \నప్పుడు పండితుడు మాట్లాడుతుంటే, అర్జున్ మధ్యలో అడ్డుపడి ప్రశ్నలు అడుగుతూ ఉండటం మొదలుపెట్టాడు. తను కూడా చాలా తెలివైనవాడినని అనుకుంటూ అనవసరమైన మాటలు చెప్పేవాడు. దీనివల్ల పండితుడి మాటలకు ఆటంకం కలిగింది. ఇది చూసిన అర్జున్ తండ్రి, 'అర్జున్, తెలివైన వారు మాట్లాడుతున్నప్పుడు మనం మౌనంగా వినడం అనేది గొప్ప లక్షణం' అని చెప్పాడు.
అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. మరుసటి రోజు పండితుడు వచ్చినప్పుడు, అర్జున్ ఏమీ మాట్లాడకుండా చాలా శ్రద్ధగా విన్నాడు. ఆ మౌనం వల్ల అతనికి కొత్త విషయాలు అర్థమయ్యాయి. అర్జున్ ప్రవర్తన చూసి పండితుడు సంతోషించి, అతనికి ఎంతో జ్ఞానాన్ని అందించారు. మౌనంగా ఉండటం వల్లనే కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవచ్చని అర్జున్ గ్రహించాడు.
