ఒక అందమైన కొండ ప్రాంత గ్రామంలో కార్తీక్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. ఒకరోజు తన స్నేహితులతో కలిసి కొండ దారిలో ఆడుకుంటుండగా, అకస్మాత్తుగా వర్షం పడటం మొదలైంది. ఆ దారి చాలా జారుడుగా మారింది. కార్తీక్ వేగంగా పరుగెత్తడానికి ప్రయత్నించాడు, కానీ అతని కాలు జారి కొండ నుండి కింద పడిపోబోయాడు.
అదే సమయంలో దూరంగా ఉన్న అతని తాతగారు రాఘవ గారు, "కార్తీక్, ఆగు! నెమ్మదిగా నడు, ఆ జారుడు రాళ్లను తాకకు!" అని గట్టిగా చెప్పారు.
తాతగారి ఆ ప్రశాంతమైన మరియు స్పష్టమైన మాటలు కార్తీక్కు ఒక ఆసరాగా మారాయి. ఆ మాటలు వినగానే కార్తీక్ భయపడకుండా, చాలా జాగ్రత్తగా అడుగులు వేస్తూ సురక్షితంగా ఇంటికి చేరుకున్నాడు. ఆ రాత్రి కార్తీక్ తాతగారిని అడిగాడు, "తాతయ్యా, మీ మాటలు నన్ను ఎలా కాపాడాయి?"
తాతగారు నవ్వుతూ ఇలా చెప్పారు, "కార్తీక్, జీవితం కూడా ఈ వర్షంలో జారుతున్న దారిలా కొన్నిసార్లు కష్టంగా ఉంటుంది. అటువంటి సమయాల్లో, ఒక మంచి మనిషి చెప్పే సరైన మాటలు, జారుడు దారిలో మనం పట్టుకునే కర్రలా పనిచేస్తాయి. అవి మనం పడిపోకుండా కాపాడతాయి." మంచి వారి మాటలు వినడం మరియు మనం కూడా ఇతరులకు ఉపయోగపడేలా మాట్లాడటం ఎంత ముఖ్యమో కార్తీక్ తెలుసుకున్నాడు.
