చంద్రపురమనే అందమైన రాజ్యాన్ని విక్రమ్ అనే యువరాజు పరిపాలించేవాడు. విక్రమ్ తెలివైనవాడే కానీ, అతనిలో క్రమంగా మూడు చెడు లక్షణాలు పెరిగాయి. మొదటిది, అతనికి అత్యాశ పెరిగింది; ప్రజల సంక్షేమం కంటే తన ఖజానా నింపుకోవడమే అతనికి ముఖ్యం అయింది. రెండవది, తనే గొప్పవాడిననే అహంకారం పెరిగింది. మూడవది, రాజ్య పనులను పక్కన పెట్టి విలాసవంతమైన విందులు, అనవసరమైన వినోదాలలో సమయం వృధా చేయడం మొదలుపెట్టాడు.
ఒకసారి ఆ రాజ్యంలో కరువు వచ్చింది. ప్రజలు ఆకలితో అలమటించారు. విక్రమ్ సలహాదారు మాధవ్ వచ్చి, "రాజా, ప్రజలు ఆకలితో ఉన్నారు, కానీ మీరు మాత్రం సంపద మరియు విందులలో మునిగిపోయారు" అని చెప్పాడు. విక్రమ్ గర్వంతో, "నేనే రాజును, నా ఇష్టం వచ్చినట్లు నేను ఉండగలను" అని సమాధానమిచ్చాడు.
ఆ రాత్రి విక్రమ్కు ఒక కల వచ్చింది. అతని బంగారు సింహాసనం బరువుగా మారి అతన్ని నలిపేస్తున్నట్లు, అతను తినే విందులు ఇసుకలా మారిపోతున్నట్లు కల కన్నాడు. ఉలిక్కిపడి లేచిన విక్రమ్కు తన తప్పు తెలిసొచ్చింది. అత్యాశ, అహంకారం మరియు విలాసాలు ఒక రాజును ఎలా బలహీనపరుస్తాయో అతనికి అర్థమైంది. \మరుసటి రోజు నుండి విక్రమ్ మారిపోయాడు. తన ఖజానాను ప్రజల కోసం వాడాడు, అహంకారం వీడి సలహాదారుల మాటలు విన్నాడు మరియు విలాసాలను తగ్గించి ప్రజల క్షేమం కోసం కృషి చేశాడు. చంద్రపురం మళ్ళీ సుభిక్షంగా మారింది.
