ചന്ദ്രപുരം എന്ന മനോഹരമായ രാജ്യത്ത് വിക്രം എന്നൊരു യുവരാജാവുണ്ടായിരുന്നു. വിക്രം മിടുക്കനായ ഒരു ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു, പക്ഷേ പതുക്കെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ മൂന്ന് തെറ്റായ സ്വഭാവങ്ങൾ വളർന്നു വന്നു. ഒന്നാമതായി, അവന് അമിതമായ അത്യാഗ്രഹം ഉണ്ടായി; രാജ്യത്തിന്റെ നന്മയേക്കാൾ ഉപരിയായി സ്വന്തം ഖജനാവ് നിറയ്ക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. രണ്ടാമതായി, താൻ മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാണെന്ന തെറ്റായ അഹങ്കാരം അവനിൽ ഉടലെടുത്തു. മൂന്നാമതായി, ഭരണകാര്യങ്ങൾ വിട്ട് ആഡംബരമായ വിരുന്നുകളിലും വിനോദങ്ങളിലും അവൻ സമയം കളയാൻ തുടങ്ങി.
ഒരിക്കൽ ആ നാട്ടിൽ കടുത്ത വരൾച്ച ഉണ്ടായപ്പോൾ ജനങ്ങൾ കഷ്ടത്തിലായി. വിക്രമിന്റെ ഉപദേശകനായ മാധവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു, "രാജാവേ, ജനങ്ങൾ പട്ടിണിയിലാണ്, എന്നാൽ അങ്ങ് സ്വർണ്ണവും വിരുന്നുകളും ആഘോഷങ്ങളിലുമാണ് മുഴുകിയിരിക്കുന്നത്."
വിക്രം ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു, "ഞാൻ ഈ രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവാണ്, എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് അവകാശമുണ്ട്!"
അന്ന് രാത്രി വിക്രം ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു. താൻ ഇരിക്കുന്ന സിംഹാസനം ഭാരമേറിയ സ്വർണ്ണമായി മാറുകയും അത് തന്നെ തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണമെല്ലാം മണലായും മാറുന്നു. വിഭ്രമത്തോടെ ഉണർന്ന വിക്രം തന്റെ തെറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. பேராശയും അഹങ്കാരവും വിനോദങ്ങളും ഒരു ഭരണാധികാരിയെ എങ്ങനെ തകർക്കുമെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
അടുത്ത ദിവസം മുതൽ വിക്രം മാറി. അവൻ ജനങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകി, അഹങ്കാരം വെടിഞ്ഞ് ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ടു, വിനോദങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. രാജ്യം വീണ്ടും സന്തോഷഭരിതമായി.
