ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే రైతు ఉండేవాడు. అతను చాలా కష్టపడి పనిచేసేవాడు, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది—ఏ సమస్య వచ్చినా అప్పుడే చూద్దాం అనుకునేవాడు, ముందుగా ఎలాంటి జాగ్రత్తలు తీసుకోడు.
ఒకరోజు అతని స్నేహితుడు విక్రమ్ అతడిని వచ్చి హెచ్చరించాడు. విక్రమ్ చాలా తెలివైనవాడు. 'అర్జున్, వర్షాకాలం రాబోతోంది. నీ పొలాల్లో నీరు బయటకు వెళ్ళడానికి చిన్న కాలువలు ఇప్పుడే తవ్వుకో, లేకపోతే వర్షపు నీరు నిలిచి పంటలు కుళ్ళిపోతాయి' అని చెప్పాడు.
అర్జున్ నవ్వుతూ, 'ఇప్పుడే ఎందుకు కంగారు పడాలి? వర్షం వచ్చినప్పుడు చూద్దాంలే!' అన్నాడు. విక్రమ్, 'ముందు జాగ్రత్తలు తీసుకోవడం వల్ల ప్రమాదాలను తప్పించవచ్చు' అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.
కొద్ది రోజులకు భారీ వర్షాలు కురిశాయి. అర్జున్ పొలాలు నీటితో నిండిపోయాయి, పంటలు మునిగిపోవడం మొదలయ్యాయి. అతను చాలా దిగులు పడ్డాడు. అప్పుడు విక్రమ్ అక్కడికి వచ్చాడు. విక్రమ్ ఒక్కడే రాలేదు, సహాయం చేయడానికి నైపుణ్యం ఉన్న కొందరు వ్యక్తులను కూడా వెంట తెచ్చాడు. వారు వెంటనే పొలంలోని నీటిని బయటకు పంపడానికి కాలువలు తవ్వడం మొదలుపెట్టారు.
విక్రమ్ సమయస్ఫూర్తి వల్ల పంటలు దెబ్బతినకుండా కాపాడబడ్డాయి. అర్జున్ తన తప్పు తెలుసుకున్నాడు. 'విక్రమ్, ప్రమాదం రాకముందే నన్ను హెచ్చరించావు, ప్రమాదం వచ్చినప్పుడు దాన్ని సరిదిద్దడానికి సహాయం చేశావు. నీలాంటి తెలివైన మనుషులను నేను ఎప్పుడూ నా స్నేహితులుగా ఉంచుకుంటాను' అని సంతోషంగా అన్నాడు.
