ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു കർഷകൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ കഠിനാധ്വാനിയായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; പ്രശ്നങ്ങൾ വന്നതിനുശേഷം മാത്രം പരിഹരിക്കാമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ രീതി.
ഒരിക്കൽ അവന്റെ സുഹൃത്ത് വിക്രം അവനെ കാണാൻ വന്നു. വിക്രം വളരെ ബുദ്ധിമാനായിരുന്നു. 'അർജുൻ, മഴക്കാലം വരാൻ പോകുന്നു. ഇപ്പോൾ തന്നെ പാടങ്ങളിൽ വെള്ളം ഒഴുകിപ്പോകാൻ ചെറിയ തോടുകൾ നിർമ്മിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ മഴവെള്ളം കെട്ടിക്കിടന്ന് വിളകൾ ചീഞ്ഞുപോകും,' വിക്രം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
അർജുൻ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. 'ഇപ്പോൾ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? മഴ വരുമ്പോൾ നോക്കാം,' എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. 'മുൻകൂട്ടി തയ്യാറെടുക്കുന്നത് അപകടം ഒഴിവാക്കാൻ സഹായിക്കും,' എന്ന് വിക്രം പറഞ്ഞു.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം വലിയ മഴ പെയ്തു. അർജുന്റെ പാടങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി. വിളകൾ നശിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ തകർന്നുപോയി. അപ്പോഴാണ് വിക്രം അവിടെയെത്തിയത്. വിക്രം തനിയെയല്ല വന്നത്, കൂടെ പണിയെടുക്കാൻ കഴിവുള്ള കുറച്ച് ആളുകളെയും കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു.
അവർ വേഗത്തിൽ പാടത്തുനിന്നും വെള്ളം കളയാൻ തോടുകൾ നിർമ്മിച്ചു. വിക്രമിന്റെ ബുദ്ധിയും കൂട്ടാളികളുടെ അധ്വാനവും കാരണം വിളകൾ രക്ഷപ്പെട്ടു. തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ അർജുൻ പറഞ്ഞു, 'വിക്രം, അപകടം വരുന്നതിന് മുൻപ് എന്നെ തടയാനും, വന്നതിനുശേഷം അത് പരിഹരിക്കാനും നിനക്ക് കഴിഞ്ഞു. നിന്നെപ്പോലെയുള്ളവരെ എനിക്ക് എപ്പോഴും കൂടെ വേണം.'
