ఒక అందమైన గ్రామంలో రాము అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి ప్రకృతిలోని రంగురంగుల పూలు, ఆకులు సేకరించడం అంటే చాలా ఇష్టం. ఒకరోజు గ్రామంలో జరిగే జాతరకు తన చిన్న బండిలో ఈ పూలను తీసుకెళ్లాలని రాము నిర్ణయించుకున్నాడు.
రాము బండిలో మొదట కొన్ని పూలు వేశాడు, తర్వాత మరికొన్ని వేశాడు. అతని స్నేహితుడు సోము, "రాము, బండి చాలా బరువుగా ఉంది, ఇక చాలు ఆపు!" అని హెచ్చరించాడు. కానీ రాము వినలేదు. "ఇంకొన్ని పూలు వేస్తే బండి ఇంకా అందంగా కనిపిస్తుంది" అని అనుకుంటూ, బండి నిండా పూలను నింపేశాడు.
రాము బండిని లాగడం మొదలుపెట్టినప్పుడు, అది చాలా భారంగా అనిపించింది. అకస్మాత్తుగా ఒక పెద్ద శబ్దం వినిపించింది! బండి యొక్క అచ్చు (axle) విరిగిపోయింది. పూలన్నీ నేల మీద పడిపోయి పాడైపోయాయి. రాము బాధతో కూర్చున్నాడు. అప్పుడు అతని తండ్రి అక్కడికి వచ్చి, "నాయనా, నెమలి ఈకలు చాలా తేలికగా ఉంటాయి, కానీ వాటిని అతిగా నింపితే బండి అచ్చు కూడా విరిగిపోతుంది. ఏ వస్తువైనా పరిమితికి మించి ఉంటే ప్రమాదకరం" అని చెప్పారు.
తన అతి ఆశ వల్ల ఉన్నది కూడా పోగొట్టుకున్నానని రాము గ్రహించాడు.
