ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి చాలా పొలాలు, పశువులు ఉండేవి. అతను ధనవంతుడైనప్పటికీ, తన బంధువులు తనను నిజంగా ప్రేమిస్తున్నారా లేక తన సంపదను చూసి ఇష్టపడుతున్నారా అని అతనికి అనుమానంగా ఉండేది.
ఒక ఏడాది ఆ ప్రాంతంలో భయంకరమైన కరువు వచ్చింది. వర్షాలు లేక పంటలన్నీ ఎండిపోయాయి. అర్జున్ దగ్గర ఉన్న డబ్బు కూడా తరిగిపోసాగింది. తను సర్వస్వం కోల్పోతాననే భయంతో అతను ఒంటరిగా కుమిలిపోయాడు.
అతని కష్టకాలంలో అతని సోదరుడు రవి మరియు ఇతర బంధువులు అతని దగ్గరకు వచ్చారు. వారు సహాయం అడగడానికి రాలేదు, సహాయం చేయడానికి వచ్చారు. 'అర్జున్, నువ్వు ఒంటరివి కాదు, మేము ఉన్నాము' అని వారు ధైర్యం చెప్పారు.
బంధువులందరూ కలిసికట్టుగా పనిచేశారు. కొందరు ఆహారం అందించగా, మరికొందరు బావుల తవ్వకంలో సహాయం చేశారు. వారి మారని ప్రేమ మరియు సహకారం వల్ల అర్జున్ మళ్ళీ పట్టుదలతో పనిచేశాడు. కొన్నాళ్ల తర్వాత అతని పొలాలు మళ్ళీ పచ్చదనంతో కళకళలాడాయి. అర్జున్ సంపద కూడా పెరిగింది. నిజమైన సంపద డబ్బు మాత్రమే కాదు, మారని బంధువుల ప్రేమే అని అతను గ్రహించాడు.
