ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಯ್ ಎಂಬ ರೈತ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಜಮೀನು ಮತ್ತು ಜಾನುವಾರುಗಳಿದ್ದವು. ಅವನು ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಕರು ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಾರೆಯೇ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಅವನಲ್ಲಿತ್ತು.
ಒಮ್ಮೆ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಮಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಣಗಿ ಹೋದವು. ಅಜಯ್ನ ಉಳಿತಾಯವೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ತಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆಯೇ ಎಂಬ ಭಯ ಅವನನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗಿತು.
ಆ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಹೋದರ ರವಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು. ಅವರು ಅಜಯ್ನನ್ನು ಕೈಬಿಡದೆ, 'ಅಣ್ಣಾ, ನಾವು ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಡ' ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಅಜಯ್ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಾವಿಗಳನ್ನು ಅಗೆಯಲು ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮಿಸಿದರು.
ಅವರ ಅವಿರತ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಹಕಾರದಿಂದ ಅಜಯ್ ಮತ್ತೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾದನು. ಅವನ ಹೊಲಗಳು ಮತ್ತೆ ಹಸಿರಾದವು ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಪತ್ತು ಹಿಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಹಣವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗದ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ಅಜಯ್ ಅರಿತನು.
